Dom Hemingway
Hollywood'un gençken yakışıklı olup, fiziksel değişim ile zamanla bambaşka hal alanlara, alıştığı ihtiyaçlarını karşılamaları adına ileriki yaşlarında para kazanma fırsatı sunması, maalesef öyle hepsine nasip olmayan bir ahtı vefa örneği.. Sanırım, Jude Law'da bir şekilde bunun farkında ki, 40'larını devirdiği şu günlerde öncesine kıyasla çok daha ilginç roller üstlenerek sanki biraz gelecek yıllarını olası rolsüzlükten kurtarma sevdasında, o kadar ki "Dom Hemingway" filminde sahip olduğu yüksek motivasyon ve gösterdiği ciddi çaba ile aldığı rolün hakkından bir hayli fazlasını vermekte.. İnanın sadece bu rol için almak zorunda kaldığı fazla kilolar sonrası göbek bağlaması ve üstüne birde hayranlarını hayal kırıklığına uğratmayı göze alarak, bir sahnede o halde çıplak bir şekilde nerede ise geçit töreni sunması, bu korkusunun ne denli büyük olduğuna adeta resmi bir belge..
İlginç olan, 12 yıl hapis yatmasına rağmen çıktıktan sonrada daha önceki dağınık ve illegal hayatından kurtulamaması hatta tam tersi demir parmaklıklar arkasındaki onca yılın sanki onu daha da kötü olması için adeta kamçılamış olması.. Bir şey kesin ki hata yapmanın maliyeti hata yapmamanın maliyetinden düşük olduğu sürece insanlar sürekli hata yaparlar. Hemingway neyse ki çok şanslı ve ona bunu kendisine çok net bir şekilde hatırlatan iyi bir kız evladına ve toruna sahip, yoksa kendi o kadar aciz bir durumda ki bu döngünün nerede ise ölene kadar esiri olacak bir halde. Çok rast gelmediğim biçimde film boyu yönetmence sahneler arasında yazılı olarak izleyene bir çok tavsiye potpuri demeti halinde sunulmakta, bunlar arasında benim için daha çok öne çıkan mükemmeliyetçiliği tartıştığı anlar oldu. Kesin öyledir : değişen hiçbir şey mükemmel olamaz, olman için parça değil bütüne sahip olman gerekir, zaten aksini iddia eden bir şeyi ben tamamım diye artık durdurandır, kaçınmak lazımdır.
geri
Kategoriye ait diğer yazılar
