JOY

Genç yaşta çok ciddi kariyer yapan Jennifer Lawrence’in dağınık ailenin güçlü kızını oynadığı “Joy” adlı film, sahip olduğu özlü hikayesi ile en iyi film dalında bu yılın oskar adaylarındandı. Huzursuz ev ortamından kurtulmak uğruna icat ettiği temizlik seti ile yola çıkan genç kadının, tüm engellere karşı verdigi zorlu mücadelede ilginç olan, bulduğu ürünün kullanımından en iyi kadınlar da anlasa, pazara girişine onay verenler ne yazık ki yine erkeklerdi. Basrolde adaylığı hak edecek kadar iyi bir performans ortaya koyan Lawrence’a, diğer rollerde Robert De Niro, Bradley Cooper ve Isabella Rossellini gibi güçlü oyuncular eşlik ederken, Lawrence’in babasıyla olan ilişkisi aralarında beni en çok etkileyendi. Babası kızının kendisinden çok daha güçlü bir karakter olduğunun farkındaydı ki, kızıyla olan tüm ilişkisinde sürekli babalık taslamaktaydı. Lawrence da etrafındakiler için kendini feda edenin, kendini nasıl sevebileceğini sorgularken, ona hizmet, buna hizmet aslında birazda kendinden nefret etmekti. Çevrede söz verince sözünde duran, söylerse hep doğruyu söyleyip, emanete de hıyanet etmeyecek insan bulmak pek öyle kolay değildi. Sıfırdan başlayıp sürekli yükseldiği kariyerinde yanına aldığı kimseyi beğeni ile seçmeyen Joy, tercihini objektif kriterlere dayalı eleme sisteminden yana yaparak, liyakate de ancak bu sayede ulaşmıştı. Doğrusu da zaten bu idi aksi her durumda cahil olan mutlaka cahili seçecekti. NOT :7 



geri
Bu gönderiyi paylaş:

Kategoriye ait diğer yazılar