Keşke Burada Olsam (Wish I Was Here)
Hayat bu, neyin ne olacağını önceden kimse yüzde yüz garanti edemez, olsa olsa ancak hava durumunda olduğu gibi belli düzey tahmin edebilir.. Yaşam zaten öyle sürprizlerle dolu bir süreç ki bazen hiç ummadığımız şeyler başımıza gelebilirken, bazen de kesin oldu gözü ile baktıklarımız maalesef bir türlü gerçekleşmemekte.. Daha önce baş rolde hiç izlemediğim ama sanki bu işi kırk yıldır yapıyormuşçasına performansını zevkle seyrettiğim Zach Braff’in “ Keşke Burada Olsam (Wish I Was Here)” adlı filmde başına gelenler işte birazda tam bu misal.. Hikaye, hiç beklemediği bir anda işsiz kalan kahramanımızın, özel okuldan almak zorunda kaldığı çocuklarına, evde kişisel olarak eğitim-öğretim yaptırmasına kadar giden süreçte başından geçenleri konu almakta.. Anne rolünde Kate Hudson’un da en az Braff kadar iyi oynadığı bu aile filmi öyle klasik hoş-boşlardan hiç değil, tam tersi onlarda olmadığı kadar içinde sevgi, merhamet, ölüm, ve umudun düşündürücü bir şekilde işlendiği sahneler eşliğinde o denli dolu dolu.. Jenerasyon X diye tabir edilen, benimde içinde olduğum 1960 -1980 arası doğan kuşağın öncesinden ve sonrasından en belirgin farkı, bu dönemde doğanların şaka bir yana hep dinleyen olup asıl karar verici bir türlü olamamasıdır.. Öyle ki çocukken anne ve babalarını dinleyen bu nesil maalesef anne ve baba olunca da zamanla değişen süreçle çocuklarını dinler hale gelmişlerdir .Braff klasik bir x jenerasyonu mağduru olarak gerek babası ve gerek çocukları ile olan ilişkisinde benzer sıkıntıları aşmakta ciddi zorlanmakta. Yine de özellikle çocuklarına hayata tutunabilmede en önemli unsurun uyum süreci olduğunu sürekli vurgulaması, babalık rolünde puanını nazarımda epey yükselten bir durum. O kadar ki bu denli faydalı öğütleri bir babanın çocuklarına aktarabilmesi, gerçekten onlara bırakacağı niceliğin çok çok daha üzerinde bir değer. Keşke bu bilince sahip insanların sayısı her geçen gün daha da artsa ama maalesef görünen insanların hep tam tersine oynadığı, yani niceliğe tam odaklanıp, niteliği o denli önemsememeleri...Doğrudur, bu şekilde nicelik zamanla elbet büyüyecektir ama eğer siz niteliği bu şekilde ihmal ederseniz emin olun vadesi de çok kısa sürecektir.. Oysa tam tersi öncelik verilen eğer nitelik olsa, niceliğin de devamında gelmesi zaten kaçınılmaz olandır.
geri
Kategoriye ait diğer yazılar
