HAFTANIN FİLMİ BABA (THE FATHER)

HAFTANIN FİLMİ BABA (THE FATHER)


 
Bu yıl çok genç yaşta hayatını kaybeden Chadwick Boseman’ın aday olduğu heykelciği alamaması beni çok uzse de, “Baba(The Father)” adlı filmde usta oyuncu Anthony
Hopkins’in olaganüstü performansını görmek benim için iyi bir teselli kaynağı oldu. Altı ayrı dalda oskara aday olan filmde Hopkins’e yardımcı rolde eşlik eden Olivia Colman da aynı şekilde başarı ile oynarken benim asıl dikkatimi çeken genç yönetmen Florian Zeller oldu. Hem yazıp hem yöneten Zeller’in liderliğindeki filmde demans hastası bir babanın kızı ile olan gönül bağı yüksek ilişkisi o kadar gerçek şekilde ekrana yansımaktaydı ki gerçek hayatta gördüklerimiz bunun yanında sinema kalırdı. Beden ve zihin fonksionlarını yavaş yavaş kaybeden ileri yaşta baba rolündeki Hopkins kızının ricasına rağmen yardımcıya ihtiyac duymadan tek başına yaşamak isterken, kendi mantığında doğarken nasıl tek doğuyorsak veda ederken de yine tek olmalıyız diye düşünmekteydi. Gerçekler onun için acı ama gerçekken, kurduğu hayaller ise tatlı ama adı üstünde maalesef hayaldi. Sürekli yardımcı değiştirmek zorunda kalan Hopkins yalnız kalmak için rahatsız etmenin işe yarayacağını cok iyi bilen birisiydi. Allahtan kendine bağlı ve onu cok sevip asla kötülüğünü istemeyen bir kız çocuğu vardı, o kadar ki kendi çıkarı için bile babasına vasilik yapmaya hiç tenezzül etmeyen bir kişilikti. Bildik meshur fıkrada uçağa ilk kez binen bir yolcu pencereden bakıp yanındakine “İnsanlar nasıl da karınca gibi görünüyor” derken, yanındaki yolcu da cevap olarak “Onlar gerçekten karınca, uçak daha henüz kalkmadı” diye cevap vermişti. Neyse ki Hopkins ucaga ilk kez binen yolcu gibi değil tam tersi gerçeği anlamak için deneyim sahibi kızından yararlanmasını oldukça iyi bilen bir yapıdaydı.
 
 


geri
Bu gönderiyi paylaş:

Kategoriye ait diğer yazılar